Καλώς ήρθες στο πρώτο επίσημο άρθρο του blog μου και μπράβο μου που δεν το ανέβαλα για άλλη μία εβδομάδα.

Όχι, δεν θα μιλήσουμε με “δημοσιογραφικό ύφος”. Θα μιλήσουμε όπως μιλάει ένας gamer στις 3 το ξημέρωμα όταν έχει χάσει το save.

Αν είσαι gamer, ξέρεις τι σημαίνει ‘χάνω την αίσθηση του χρόνου’. Αν δεν είσαι, πιθανότατα ήρθες εδώ για να καταλάβεις γιατί ο φίλος σου ξυπνάει σαν ζόμπι, μιλάει για bosses και κάνει rage quit.

Οπότε ξεκινάμε, πάρε καφεδάκι και μάζεψε κουράγιο. Αυτό είναι το πρώτο καυστικό part με τα παιχνίδια που όχι απλά έγραψαν ιστορία τα τελευταία 20 χρόνια αλλά μας τσάκισαν ψυχολογικά, νευρικά, κοινωνικά και οικονομικά. Και παρόλα αυτά… συνεχίζουμε και παίζουμε κάποια από αυτά γιατί δεν κάναμε ψυχανάλυση όταν έπρεπε.

GTA V – Το παιχνίδι που αρνείται να πεθάνει (όπως και η ελπίδα για το GTA 6).

Το GTA V έχει πλέον τόσες επανεκδόσεις που αν το κυκλοφορήσουν άλλη μια φορά, θα το βάλουν στο βρεφικό πακέτο του μαιευτηρίου! Η Rockstar κάθεται πάνω σε αυτό όπως η κότα στο αυγό: ζεσταίνει, ζεσταίνει… και GTA 6 δεν βλέπουμε. Αλλά εντάξει, τα physics του παιχνιδιού σου επιτρέπουν να κάνεις πράγματα που θα έπρεπε να σε συλλάβουν στην πραγματική ζωή. Γι’ αυτό το παίζουμε. Για να μη μας βάλουν φυλακή.

World of Warcraft – Ο τόπος όπου το “5 λεπτά θα μπω ”σημαίνει 7ωρο raid”.

Το WoW είναι το παιχνίδι που λες: «Λέω να χαλαρώσω λίγο» και μετά σε βρίσκει ο ήλιος έξω από το παράθυρο, οι φίλοι σου νομίζουν ότι εξαφανίστηκες και η οικογένεια σου έχει δώσει σήμα για silver alert. Αν η ζωή σου έχει σταματήσει να εξελίσσεται από το 2005… το WoW φταίει. Αν χωρίσατε επειδή “δεν έδινες σημασία”… το WoW φταίει. Αν έχεις PTSD από το να σου φωνάζουν «HEAL!!!»… το WoW φταίει.

Fortnite – Το παιχνίδι που έκανε την ανθρωπότητα να χορεύει floss στους γάμους.

Fortnite: το παιχνίδι όπου τα παιδιά φτιάχνουν ουρανοξύστες πιο γρήγορα από εργολάβο που δουλεύει μαύρα. Δεν προλαβαίνεις να πυροβολήσεις και ξαφνικά βρίσκεσαι μέσα σε πολυκατοικία που έχτισε 9χρονο που κάνει floss, τρώει CocoPops και φωνάζει 6-7 στην οθόνη. Είναι βασικά battle royale για άτομα με αντανακλαστικά τσίτα και νεύρα από καραμέλες.

League of Legends – Η πηγή τοξικότητας που θα μπορούσε να ηλεκτροδοτήσει πόλη.

Το LoL δεν είναι παιχνίδι. Είναι ένα ψυχολογικό πείραμα: «Πόσο μπορεί να αντέξει ο άνθρωπος πριν πετάξει το PC από το μπαλκόνι;»

Κάθε match είναι μάθημα ζωής:

• Θα σε βρίσουν.

• Θα σε κατηγορήσουν.

• Θα χάσεις.

• Θα παίξεις ξανά.

Το LoL είναι σαν το τσίμπημα κουνουπιού: ξέρεις ότι δεν πρέπει να ξαναξύσεις, αλλά το ξύνεις.

Minecraft – Το παιχνίδι που μας κάνει να ζούμε σε κουτιά και να μας «αρεσει».

Minecraft, το θαύμα της εποχής: Γραφικά χειρότερα από ταινία VHS του ’90 και παρ’ όλα αυτά παίζουμε σαν να μας πληρώνουν. Το μόνο παιχνίδι όπου μπορείς να κατασκευάσεις υπερσύγχρονο αυτοματοποιημένο μηχανισμό… και μετά να πεθάνεις επειδή δεν είχες μαζί TORCH. Είναι survival, αλλά καθαρά από χαζομάρα μας.

Skyrim – Η Bethesda πούλησε το ίδιο παιχνίδι τόσες φορές που πρέπει να πάρει Νόμπελ μάρκετινγκ.

Παιχνίδι -σύμβολο. Αλλά αλήθεια τώρα… πόσες φορές ακόμα; Αν το Skyrim ήταν άνθρωπος, θα είχε συνταξιοδοτηθεί. Αν ήταν ζώο, θα το αγαπάγαμε αλλά θα λέγαμε «φτάνει πια». Αν ήταν γιαούρτι, θα είχε λήξει το 2016. Παρ’ όλα αυτά, πάντα βρίσκουμε δικαιολογία να το ξαναπαίξουμε!

The Witcher 3 – Το παιχνίδι που σε κάνει να ξεχνάς ντους, δουλειά και κοινωνικές υποχρεώσεις.

Το Witcher 3 έχει τόσα side quests που το main story γίνεται προαιρετικό. Πας να σκοτώσεις τέρας και καταλήγεις να βοηθάς κάποιον χωρικό να βρει… την κουτάλα του!! Ο Geralt είναι ο μόνος “άνθρωπος” που κάνει πιο πολλά πράγματα από εργολάβο που δουλεύει σε τρία συνεργεία ταυτόχρονα.

Dark Souls – Μαθαίνει στους gamers ότι η ζωή είναι πόνος.

Το Dark Souls είναι το παιχνίδι που αν το δώσεις σε παιδί, θα μεγαλώσει πιο υπεύθυνα και με συνδρομή σε ψυχολόγο από τα πέντε του. Τα χριστούγεννα κάθε χρόνο ο Άγιος Βασίλης μαζί με την καινούργια κονσόλα που θα έχει σπάσει θα του φέρνει και μερικές κούτες Marlboro κόκκινο σκληρό. Το παιχνίδι σε ξυλοφορτώνει τόσο πολύ που οι πρώτοι 100 θάνατοι είναι ζέσταμα. Έχεις θυμηθεί όλη σου την οικογένεια, έχεις ιδρώσει, έχεις βριστεί με την τηλεόραση… και στο τέλος νιώθεις υπερήφανος. Καμιά λογική!!

Call of Duty – Το παιχνίδι που βγαίνει τόσο συχνά που δεν προλαβαίνεις να βαρεθείς… αλλά βαριέσαι.

CoD: ίδιο κάθε χρόνο, αλλά κάτι αλλάζει. Ίσως ένα όπλο. Ίσως ένα κουμπί. Ίσως το χρώμα στο menu. Και παρ’ όλα αυτά, εμείς οι ίδιοι χορεύουμε στο ίδιο πανηγύρι εδώ και 20 χρόνια. Το multiplayer είναι χύμα: 12χρονα με αντανακλαστικά aim-bot και ενήλικες που βρίζουν σε μικρόφωνα αξίας 300€. Το παιχνίδι που λες “θα μπω μετά την δουλειά να χαλαρώσω” και το μετανιώνεις που τελικά δεν άραξες νωρίτερα να δεις την αγαπημένη σου σειρά πριν κοιμηθείς.

Assassin’s Creed – Όταν η Ubisoft σου λέει “έλα να δεις αξιοθέατα και κάτι θα σκεφτούμε για ιστορία”.

Κάθε AC είναι ίδιο. Ή σχεδόν ίδιο. Ή κάπως ίδιο. Τέλος πάντων, climbing, stealth, backstab και repeat. Αλλά το τοπίο είναι όμορφο, οπότε λες: «Δεν πειράζει που κάνω τα ίδια πράγματα από το 2009. Τουλάχιστον έχει ωραίο ηλιοβασίλεμα»!

Και κάπου εδώ τελείωσε το πρώτο μέρος του gaming roast. Αν αναγνώρισες τον εαυτό σου σε πάνω από 3 περιπτώσεις, μην ανησυχείς… είσαι ένας από εμάς.

Αν αναγνώρισες τον εαυτό σου σε ΟΛΕΣ, τότε μάλλον χρειάζεσαι ύπνο, κανένα μπάνιο, νερό και ίσως έναν ψυχολόγο.

Μείνε συντονισμένος, γιατί στο Part 2 τα πράγματα γίνονται ακόμη χειρότερα, ακόμη πιο καυστικά και ακόμη πιο αληθινά. Κι αν νομίζεις ότι “την έβγαλες καθαρή” επειδή δεν είδες το αγαπημένο σου παιχνίδι στην λίστα, περίμενε μέχρι να δεις τη συνέχεια…!

Αν έχεις αυτό το reaction διαβάζοντας το άρθρο κάνε follow παρακάτω!

Twitch | Instagram | Tik Tok | YouTube